Paars onkruid in je tuin is in de meeste gevallen hondsdraf (Glechoma hederacea). Dit kruid heeft kleine, paarsroze bloempjes en groeit laag over de grond. Het verspreidt zich snel via uitlopers en duikt overal op tussen tegels, in borders en in gazons. Herkennen is niet moeilijk als je weet waar je op let.
Hoe herken je paars onkruid zoals hondsdraf?
Hondsdraf bloeit van maart tot juni met kleine paarse tot lichtviolette buisvormige bloemetjes. De blaadjes zijn hartvormig, gekarteld en licht behaard. Als je een blaadje fijnwrijft, ruikt het kruidig, bijna muntig. Die geur is een van de makkelijkste manieren om hondsdraf te herkennen.
De plant groeit horizontaal uit via lange uitlopers die wortel schieten zodra ze de grond raken. Daardoor kan één plantje in één seizoen een flink stuk tuin bedekken. Je vindt hondsdraf het vaakst op vochtige, half beschaduwde plekken, maar de plant past zich ook aan in volle zon.
Andere paarse onkruiden die je kunt tegenkomen
Naast hondsdraf zijn er nog een paar andere planten met paarse bloemen die je als onkruid kunt tegenkomen:
- Dovenetel (Lamium purpureum): Lijkt op hondsdraf, maar groeit opgericht in plaats van kruipend. De blaadjes zijn ook hartvormig en de bloemen zijn iets rozeroder van kleur.
- Paarse dovenetel (Lamium maculatum): Heeft vaak een witte vlek op het blad en bloeit iets later in het jaar.
- Kruipend zenegroen (Ajuga reptans): Vormt lage rozetten met rechtopstaande bloemstengels vol blauwe tot paarse bloempjes. Wordt ook veel als bodembedekker gebruikt, maar zaait zichzelf flink uit.
- Kleine ooievaarsbek (Geranium pusillum): Kleine lila bloempjes op een vertakt plantje. Groeit graag in grindpaden en kieren tussen tegels.
Het onderscheid zit hem vooral in de groeivorm: groeit het kruipend met uitlopers, dan is hondsdraf de grootste kanshebber. Groeit het meer opgericht en pluizig, dan is dovenetel waarschijnlijker.
Is paars onkruid schadelijk of juist nuttig?
Hondsdraf en de meeste andere paarse onkruiden zijn niet giftig. Ze kunnen andere planten wel verdringen als ze veel ruimte krijgen. Toch heeft paars onkruid ook een nuttige kant: bijen en hommels zijn er gek op. De bloemen leveren vroeg in het seizoen nectar, op een moment dat er nog weinig andere bloemen open zijn. Als je een bijvriendelijke tuin wil, hoef je hondsdraf dus niet per se weg te halen.
Paars onkruid verwijderen: zo doe je dat
Wil je van de paarse onkruidplanten af, dan is handmatig verwijderen het meest effectief. Trek de uitlopers van hondsdraf eruit inclusief de wortels, want losse stukjes uitloper kunnen opnieuw uitlopen. Doe dit het liefst bij vochtige grond, dan laten de wortels makkelijker los.
Een paar praktische tips:
- Verwijder de plant vóór de zaadvorming om verspreiding te beperken.
- Leg na het wieden een laag van 5 tot 7 centimeter mulch neer. Dat houdt licht tegen en maakt het lastiger voor nieuw onkruid om te ontkiemen.
- In een gazon helpt regelmatig maaien: hondsdraf groeit laag en overleeft maaien goed, maar als je de bloemen regelmatig wegmaait, vermindert de zaadverspreiding.
- Dicht beplanten met bodembedekkers geeft hondsdraf minder kans om zich te vestigen.
Chemische bestrijding is in een moestuin of een bijvriendelijke tuin af te raden. In een gazon zijn er middelen beschikbaar die breedbladige kruiden aanpakken zonder het gras te beschadigen, maar controleer altijd het etiket en de lokale regels voor gebruik.
Paars onkruid is in de meeste tuinen hondsdraf: herkenbaar, hardnekkig, maar ook nuttig voor bestuivers. Wil je het houden, laat het dan bloeien in een hoekje. Wil je het weg, trek het dan vroeg in het jaar eruit voordat het zaad vormt en de boel overdekt.
